Lajme

15-vjeçarja kryen gjestin e tm errshëm, pas kësaj e ëma gjen letrën që vajza kishte lënë në kompjuter…

Sot për fat të keq, ngac mimi psikologjik është një akt shumë i zakonshëm. Ekziston si në formën fizike, por edhe një psikologjike, e cila është shumë më e keqe. Historia që ne kemi vendosur të tregojmë sot flet për këtë. Protagoniste është një vajzë prej vetëm pesëmbëdhjetë vjeçe e quajtur Cassidy Trevan, nga Melbourne, Australi.

Për një kohë të gjatë ajo ishte vik timë e ngac mimeve psikologjike dhe disa herë edhe fizike. Ajo madje kishte shkuar aq larg sa nuk donte më të shkonte në shkollë, të gjithë e izo lonin, e ke qtrajtonin. Në fund, pavarësisht ndërhyrjes së prindërve gjërat nuk janë përmirësuar, nëna dhe babai kanë vendosur të ndryshojnë shkollën.

Të lejonin që ajo të fillojë nga e para. Ajo filloi të shkonte në klasë dy herë në javë dhe pastaj, pas njëfarë kohe, ndoqi mësimet çdo ditë. Pas disa ditësh, shokët e saj të vjetër të shkollës kërkuan falje për atë që kishin bërë dhe e pyetën për një shans të dytë. Cassidy padyshim pranoi dhe për këtë ata e ftuan atë në një festë.

Më në fund ndihej e lumtur dhe e pranuar. Megjithatë, askush nuk mund të imagjinonte se ata kishin hartuar një plan për ta lën duar përsëri. Në atë shtëpi, ku duhej të kishte qenë festa, kishte dy djem më të rritur që prisnin për të. Ata e përd hunuan atë. Pas inc identit, ajo shkoi menjëherë në polici, por pas disa hetimeve, ata e mbyllën çështjen për mungesë provash.

Thashethemet u përhapën rreth saj, se ajo kishte shkuar me dëshirë me djem të tjerë brenda kësaj shtëpie. Prindërit e shka tërruar vendosën të shpërnguleshin dhe të shkonin larg. Ata donin që Cassidy të largohej nga e kaluara e saj e tm errshme.

Pavarësisht nga kjo, nxënësit e shkollës së saj të vjetër nuk e lanë të qetë, përhapën fjalë rreth saj edhe në shkollën tjetër. Gjithçka ishte një ma kth deri në vitin 2015. Cassidy zgjodhi t’i japë fund jetës së saj. Menjëherë pas vde kjes së saj, nëna e saj gjeti një nga letrat e vajzës, një nga ato që duhet të lexonin të gjithë.

“Emri im është Cassidy Trevan dhe unë u përd hunova. Nuk po e bëj këtë për ha kmarrje ndaj atyre nxënësve që më përd hunuan. Unë nuk po e bëj këtë gjë për të marrë vëmendje. Qëllimi im është të paralajmëroj njerëz të tjerë (kryesisht nxënës, por edhe prindër) për atë që më ka ndodhur, për t’i bërë ato të vetëdijshëm.

Unë e bëj këtë sepse më shumë se 1.500 nxënës të moshave 7-13 vjeç janë aktualisht të regjistruar në shkollë dhe duhet të njoftohen.

Pas asaj që më ka ndodhur, stafi i shkollës nuk bëri asgjë për të më ndihmuar. Pra, është detyra ime t’ju them se çfarë më kanë bërë mua dhe t’ju bëjë të vetëdijshëm për të.

Por po e bëj edhe për veten time. Pas 1 viti e gjysmë, dua të kem paqe. Është e çuditshme se sa nxënës të shkollave kanë dëgjuar histori rreth meje deri më sot dhe vazhdojnë të dëgjojnë.

Ka nxënës që nuk më njohin, por që ende më kontaktojnë në rrjetet sociale për të më ofen duar. Kam ndryshuar shkollën, jam shpërngulur, por gjithmonë kam qenë e fri kësuar.

Nuk mund t’i ndaloj njerëzit që të përhapin thashetheme, por të paktën mund të përpiqem ta përhap të vërtetën për atë që ka ndodhur vërtet. Emri im është Cassidy Trevan dhe unë u përd hunova.

Nëse një ditë dikush jua bën këtë, më besoni, ia vlen të luf toni! Nëse nuk e bëni, ju do të pen doheni për pjesën tjetër të jetës, ashtu siç po bëj unë. Mund të bëhet”.

Back to top button